Abdel, Mohammed, Hamid, Jacky & Jeffrey zijn boezemvrienden. Hun hangplek is een afgebladderde coffeeshop. Behalve rondhangen houden ze zich nog met iets anders bezig: straatroven en andere kleine misdaad, wat vaak gepaard gaat met grof geweld.
A bdel kijkt op tegen een andere groep van een soortgelijke samenstelling. De groep is wat ouder, wat autochtoner en houdt zich met beduidend grotere misdaad bezig. Dat trekt ook vrouwen aan, zoals Mabel, in het dagelijks leven medewerkster bij een bank. Mabel is met de leider van Groep 2, Prof. Prof is voor Mabel spannender, Abdel leuker: af en toe zien Abdel en Mabel elkaar even, stiekem & onschuldig, want Prof moet er niet achter komen dat zou voor beiden te gevaarlijk zijn.
Groep 2 kijkt neer op Groep 1, die, jongetjes lopen eigenlijk alleen maar in de weg, maar: misschien kunnen ze nog wel eens handig gebruikt worden. Dat komt aan de orde als Prof Abdel voorstelt een grotere, en behoorlijk riskante overval te plegen. Mohammed probeert hem tegen te houden, maar Abdel wil zich bewijzen tegenover Prof èn tegenover Mabel, die niet aan de greep van Prof kan ontkomen en zo gedwongen wordt een rol te spelen in zijn plannen.
De overval mislukt, er valt een slachtoffer, en het vijftal wordt opgepakt. Tot hun afgrijzen worden ze niet veroordeeld tot de gebruikelijke jeugdgevangenis, maar tot een alternatieve straf: anderhalf jaar heropvoeding op de harde Glen Mills-inrichting, waar met name door middel van groepsdwang geprobeerd wordt de ontspoorde jongeren in het gareel te brengen. De meesten blijken daar gevoelig voor, maar de vraag is of dat ook voor Abdel geldt: hij zint vooral op wraak op de groep van Prof. Ook de anderen zijn daar niet afkerig van, maar: kunnen zij wraak nemen zonder hun nieuwe toekomst èn Mabel in gevaar te brengen?
